Hematide, weet u wat het is?
In het onlangs verschenen Wielerwoordenboek lees ik: "de vierde generatie EPO die nog niet opspoorbaar is en een
prestatieverhogend effect heeft van circa tien procent”.
Van hematide had ik wel eens gehoord, maar de details kende ik niet. Al wil ik nu weten hoeveel ik ervan moet nemen om 10 procent sneller te kunnen -
want die spierpijn van mijn tocht Amsterdam - Haarlem was gruwelijk.
(En gruwelijk lekker).
Ik zie
mijzelf als een redelijke wielerkenner. Ik had
dan ook nooit gedacht dat ik zoveel uit een boek met de titel
'Wielerwoordenboek' kon halen.
Wielerwoordenboek is eigenlijk ook
meer een combinatie van woordenboek en encyclopedie.
Er
staan behoorlijk lange stukken soms, over grinta, doodsmakken en
bijvoorbeeld 'de motard' En een beschouwinkje over 'de hond in het
peloton'.
De
lapjestrui, 'de trui voor het combinatieklassement in de Tour',
bestond tussen 1968 en 1984 volgens dit boek. Nu heb ik er Steven
Rooks nog in de Tour van 1988 mee zien rijden, en in 1968 reed
niemand in het ding. Dus dit klopt niet. De lapjestrui bestond, als
ik het goed heb onderzocht, van 1986-1989 en werd 2x door Steven
Rooks gewonnen. Ook in 1970 werd hij uitgereikt (toen was hij
zwart-wit), maar ook vele jaren niet.
Verder
wordt Jackie Durand in dit boek foutief Jackie Durant genoemd.
Het zijn wat
foutjes, maar wat geeft het. Het boek is heerlijk om in te bladeren
en je te verbazen over de prachttermen. Nog een paar:
'Hohouwers'
de remmen (is dit Vlaams? – RV)
'Ho'.
Veel geslaakte kreet bij het stayeren waarmee de renner aangeeft dat
de gangmaker het tempo moet drukken.
'Nivea'.
Eerste extrasportieve sponsor in het Italiaanse wielerpeloton
In het
fotoboek De Stille ronde
van fotograaf Marthein Smit zie je geen koers, maar alles rondom de
koers: de dranghekkenzetters, het publiek, de opruimers. Dit alles
nadat het peloton is gepasseerd. Fascinerend. Soms saai. Maar als
geheel prachtig. 'Kon ik maar mooi fotograferen'denk ik, bij het zien
van deze foto's.
Wielertijdschrift
De Muur mag ik graag lezen – al zijn sommige verhalen saai,
andere boeiend. De redactie zit met verplichtingen aan vaste auteurs,
en dat levert niet altijd de beste resultaten op, we zien dit bij
meer tijdschriften.
Het
beste uit De Muur is nu gebundeld.
Het
verhaal 'Koekenbier, koekenbier, Roel is hier' van Mart Smeets over
de huldiging van Jan Janssen in 1968 is aardig, net als het verhaal
van Wilfried de Jong over zijn fietstocht met de inmiddels 68-jarige
Jan Janssen.
Leuk
is het verhaal van Frank Heinen over twitterende wielrenners in de
Tour 2009. Heinen spot: “Geen twitteraar bij de eerste tien
vandaag. Misschien is het allemaal toch niet zo heilzaam als ik
dacht, dat geklooi met die blackberry's."
En
Heinen heeft zelfspot: “Mijn contacten met de coureurs zijn tot nul
gedaald. Zelfs @wegelius reageert niet meer op mijn aanmoedigingen.
Meerdere tweets verstuurd aan @laurenstendam, @christianvdv,
@bradwiggins, @stevendejongh en @koendekort. Mag allemaal niet baten;
ze zitten allemaal berichtjes naar elkaar te sturen.
(Toen
ik dit las, werd ik heel trots op de aan mij gerichte tweet van Koen
de Kort, en zelfs een persoonlijk berichtje van Robert Gesink).
Heinen
deelt verder elke dag etappezeges uit voor de beste tweet van de dag
door een wielrenner. En hij doet dat met humor.
Goed:
het verhaal van Peter Ouwerkerk over Abdel Kader Zaaf, de beroemde
Afrikaanse wielrenner. Hij komt met een alternatieve invalshoek: de
Nederlander Frans Vos opgaf die in dezelfde etappe als Zaaf dat Zaaf
naar het ziekenhuis moest en met hem richting huis reisde. Kijk, dat
is weer iets anders dan het eeuwige verhaal dat Jean Nelissen –
op een mooie manier hoor!- vertelt, over Zaaf die voorop lag, te veel dronk, onder een boom in slaap viel
en het peloton tegemoet reed.
Maar
ik mis in het boek een goede beschouwing over bijvoorbeeld: wat is EPO en waarom?
En ik
mis concreet het fraaie stuk over Didi Thurau in de Tour, ooit verschenen in
de Muur.
Maar dat is persoonlijk,
het
boek mag er zijn. Geweldig is het interview van Joost
Prinsen met Theo Smit, over de twee etappes die hij won in de Tour
van 1975, maar nog veel meer. Citaat: “Ik heb nooit een koers
gekocht of verkocht. Maar ik deelde wel mee. Niet in een Acht van
Chaam. Daar wilde de organisatie een bekende winnaar, een Jan Raas,
een Kuiper, een Hinault. Maar in de minder bekende wedstrijden pakte
ik mijn geld.”
Een
prachtige definitie van koersen verkopen geeft Smit - wat hij doet
is geen verkopen...
Over
keirin, dat hij op de Japanse wielerbanen deed: “Bovendien moest je
tevoren je tactiek aangeven, dat werd gepubliceerd in allerlei
kranten. De gokkers konden daar dan rekening mee houden. (...)
Demarreerde ik te vroeg, dan werd ik bij de jury ontboden voor tekst
en uitleg. Overkwam je dat te vaak, dan kon je als Japanner in de
gevangenis komen wegens koersvervalsing.”
Koersvervalsing...
toch maar eens opzoeken in het Wielerwoordenboek!
Wielerwoordenboek
/ Wim van Rooy, Fons Leroy & Sam van Rooy. Uitgeverij Atlas.
2010. 283 pag. EURO 19,90
De
stille ronde , the silent tour
/ Marthein Smit. Amstelsport. 2010. Met
leeslintje. 97 pag. EURO 29,90
Vive
le Tour! : de mooiste verhalen over de Tour de France uit
Wielertijdschrift de Muur.
Amstelsport. 223 pag. EURO 12,50
Laatste reacties