renzoverwer.web-log.nl

harde taal van Van der Laan over integratie

in Het Parool lezen we o.a.:
"Uitgangspunt is dat alle Nederlanders gelijkwaardig zijn, maar dat van migranten een extra inspanning mag worden verwacht om zich te voegen naar de Nederlandse samenleving.' Het hoge woord is er dus uit: 'Integratie is geen symmetrisch proces.'

Van der Laan spreekt van een 'morele verplichting tot extra inspanning'. Zijn toon is daarmee zelfs iets scherper dan die van zijn voorganger Rita Verdonk. In haar integratienota's benadrukte zij de 'eigen verantwoordelijkheid van allochtone en autochtone burgers' en het 'wederzijdse karakter van integratie'.

Zelfs de verplichte inburgering gaf zij niet weer als een extra inspanning van allochtonen, maar als 'toerusting', zodat zij 'hun eigen verantwoordelijkheid ook nemen'."

Nu gaan daar weer debatten over plaats vinden, en iedereen heeft weer een mening, op het net en in de kamer. De een zal de VDL te PVV-erig vinden, de ander veel te hard.

Zelf heb ik ook een mening, tuurlijk.

Maar zouden we niet beter kunnen kijken naar DADEN?
Welke mogelijkheden heet Van der Laan om zaken echt af te dwingen?
Anders blijft het bij stoere taal. Woorden.
Waar we niets aan hebben.

Beleid is meer dan mooie woorden en op papier alles laten kloppen. Beleid is ook: handhaving.

Erben Wennemars

Ik kan hier een heel mooi betoog gaan houden over vaccinaties - wat me opvalt is bijvoorbeeld dat er én angst is voor vaccinaties, en bij anderen weer voor te weinig vaccinaties - of over de grootste Amsterdammer die deze week bekend werd gemaakt (Waarom staat Max Euwe er niet bij?), of over de PVV of AOW, maar ik hou het bij het volgende:

Haalt Erben Wennemars de spelen van Vancouver niet eens?
Zijn prestaties zijn dit jaar erg matig, dat vindt hij ook zelf.
Ik denk dat hij al twijfelt. Zie ook zijn twitter dit seizoen.
Ik hoop dat ik ongelijk krijg hoor. Schaatsen de afgelopen tien, twaalf jaar was: Wennemars. Lachen, huilen, bijzondere man.

Donderdag 19 november film Renzo Martens op tv

Een film waar ik zeer benieuwd naar ben.
Van de vpro-site citeer ik:

Episode 3- Enjoy Poverty
Uitzending 19 november (HollandDoc ca. 22.50 uur, Nederland 2)
Regie:Renzo Martens
Eindredactie: Jos de Putter Doke Romeijn/Henneke Hagen

Renzo Martens stelt in zijn film Episode3- Enjoy Poverty  dat het in Afrika niet beter zal worden, dus dat de Afrikanen maar beter kunnen profiteren van hun eigen misère. Hij maakte een kunstwerk met een boodschap in neonletters: Enjoy Poverty.

Hiermee reisde hij door Congo en draaide een pijnlijk rondje moraal,economie en politiek, gericht op de toekomst van Afrika. Hij volgde VN-blauwhelmen, de UNHCR, Médicins Sans Frontières en anderen die aan de armoede verdienen. Hij filmde ook de ondervoede kinderen van onderbetaalde dagloners. Martens windt er geen doekjes om en laat de Afrikanen zien hoe ze zelf hun voordeel kunnen doen met hun armoede.

Waarom zouden de fotogenieke ribben van uitgehongerde kinderen voorbehouden moeten blijven aan westerse fotografen die er geld aan verdienen? De Nederlandse kunstenaar Renzo Martens werkt in Amsterdam, Brussel en Kinshasa. De afgelopen jaren voltooide hij een serie van drie films. In zijn werk onderzoekt Martens de verhouding tussen kijken en bekeken worden. Martens wil verder gaan dan alleen registreren wat hij ziet, hij wordt zelf onderdeel van het fenomeen dat hij wil onderzoeken.

AU. Maar is Martens dan alleen maar cynicus?

Het LIJKT toch van niet. Toen ik hem een tijdje terug tegenkwam, en het hem vroeg, stelde hij: "Ik heb die film gemaakt uit Liefde, Renzo. Uit liefde voor het IDFA-publiek".

Maar hij lachte er bij. Ironie? Misschien, ik ken hem niet.

In een interview in VN zei Martens vorig jaar:
"‘Met deze film wil ik de westerse mens een spiegel voorhouden,’ zegt Martens. ‘Het is satire, een uitvergroting van hoe wij ons al heel lang gedragen in Afrika. Maar het is wel satire in de werkelijke wereld. Want er sterft écht een kind en mensen hebben écht honger. Medeleven is niet genoeg. Mensen moeten zich openstellen om te zien wat er mis is in een land als Congo en daar ook consequenties uit trekken. Om te voorkomen dat er kinderen sterven op een cacaoplantage moet de prijs van een chocoladereep drastisch omhoog. Dat zouden premier Balkenende en minister Koenders morgen al kunnen regelen. Waarom gebeurt dat niet?’

Ik ben ook benieuwd. In de film zit ook het antwoord niet, vrees ik.

Heleen van Royen stopt met column

De afgelopen 15 weken had schrijfster Heleen van Royen een column in De Telegraaf. Vandaag schrijft ze dat ze met die column stopt. : "Ik wil niet voortdurend als een aasgier boven mijn eigen leven en dat van anderen hangen om te kijken of er nog een stukje vlees te pikken valt. Ik wil niet bij elke intimiteit die iemand met me deelt denken: sneu voor hem of haar, maar fijn voor mij, want er zit misschien een column in."

Juist. Ik kan me het wel voorstellen. Het pleit voor haar. Toch zal Rob Oudkerk, die aan Van Royen zijn intimiteiten over hoerenlopen meedeelde en ze in een Parool-column zag afgedrukt, nu mogelijk denken "mens, had dat vijf jaar eerder bedacht!"
Mogelijk denkt hij ook iets heel anders hoor. Maar het valt me op, de vrouw die graag grote intimiteiten onthulde, deinst er nu voor terug. En geen woord in deze column over de affaire die Oudkerk het wethouderschap kostte, en waardoor zij snel erna stopte met de Parool-column

Van Royens columns kunt u vinden de site van de Telegraaf.

Vrouwen aan de top

Er wordt gepleit voor een quotering: meer vrouwen aan de top - zie de Volkskrant, NRC, noem maar op. Ook is er tegengeluid middels het boek van Marike Stellinga.
De biologische factor wordt meen ik wel eens genoemd, bij Stellinga, maar in vrijwel alle betogen is een biologisch verschil tussen man en vrouw TABOE. Alles is cultuur bij de voorstanders van meer vrouwen aan de top. Er mag wel gezegd worden dat vrouwen beter zijn in managen, in leidinggeven, multitasken, people's management, ze schijnen ook ethischer te zijn (met vrouwen aan de top geen kredietcrisis, een aloude variant op vrouwen aan de macht: geen oorlog). Die verschillen mogen wel genoemd worden en worden ook als vaststaand beschouwd.

Culturele verschillen bestaan dan ineens niet meer, nee, de vrouw kan alles beter. Heel raar vind ik dat altijd: het debat begint met 'mannen en vrouwen zijn gelijk, het doet er niet toe of je man of vrouw bent, dus er moeten meer vrouwen naar de top'. Snel daarna wordt het ALTIJD: vrouwen zijn beter in alles.

Wanneer er een paar dingen worden gevonden waarin vrouwen minder goed zijn - netwerken, ambitie om de top te bereiken- dan geldt dát immer als de schuld van de maatschappij, oftewel mannen.

Een natuurverschijnsel kennelijk. Ook ontbreekt elk bewijs dat vrouwen 'van nature' (dat woord wordt weggelaten in de betogen) betere managers zijn. Het wordt gewoon gesteld.

In de eenzijdige verslaggeving (trouwens ook niet in de argumenten van de tegenstanders van quota) over vrouwen aan de top is nooit ruimte voor het volgende:

Mensenmannetjes willen naar de top - vele mannen bereiken hem niet trouwens, dat wordt vaak vergeten!-  omdat dat beloond wordt.
Hij mag met meer en/of betere vrouwtjes neuken - die zijn ook toeschietelijker naarmate zijn status hoger is. Vrouwen rekenen hem erop af, ze neuken niet of nauwelijks met een man die laag op de sociale ladder staat.

Mensenvrouwtjes hoeven niet zo nodig naar de top, omdat ze qua mannen nog altijd verder omhoog kijken, ook als ze rijk zijn of een goede baan hebben, zo zien we steeds. Zij wil een winner, geen loser. Voor haar is er dus geen beloning op relatiegebied, dus is ze minder gemotiveerd.

Een man gaat niet afzien van zijn jacht op status en carrière, als hij wordt afgestraft. Het is ook tegen zijn natuur, zijn testosteron -  dat hem doet streven. Het testosteron dat vrouwen in mindere mate bezitten (vrouwen die nu aan de top staan hebben het vaak in hogere mate dan bijvoorbeeld de gemiddelde huisvrouw die die ambitie niet heeft - en waarom zou ze?).

Dit verklaart mijns inziens ook waarom sommige topvrouwen (of het treedje eronder) klagen dat het zo moeilijk is de top te bereiken... of dat ze 'het gevoel hebben dat ze twee keer zo hard moeten werken dan mannen'

Ja hallo! Het is voor mannen ook moeilijk! De meesten zitten niet in oldboysnetwerken. Die moeten er ook wat voor doen! Vrouwen hebben nu eenmaal ook andere hormonen, die dat ambitieniveau tegengaan.

Wie per se meer vrouwen aan de top wenst, en dat ten koste van alles wil bereiken -die trend heerst nu meen ik - kan ik het volgende aanraden: een verplichte wekelijkse testosteroninjectie voor iedere Nederlandse vrouw. Het helpt, mensen worden er competitiever van, dat weten we van de experimenten met atletes uit de DDR.

Het is ook het enige dat echt zal werken.

Als we dan ook nog mannen verplicht met oestrogeen gaan injecteren en een baarmoeder implementeren, dan kunnen we het paradijs bereiken: volledige gelijkheid.

Ik ben heel serieus. Het is de enige manier.

Brave new world, we are coming.

Van Gogh 5 jaar dood

Vandaag is het alweer vijf jaar terug dat Theo van Gogh werd afgeslacht.

Wat aardige linkjes:

- over de zelfcensuur in de Nederlandse samenleving lees dit interessante stuk met vele voorbeelden in De Pers.
Ik moet zeggen  dat ik van een aantal zaken al niet meer opkijk, maar dit was toch wel heel fout:

"Februari 2008 Bang kabinet

Een reeks CDA-prominenten onder wie minister Verhagen van Buitenlandse Zaken doet een beroep op Wilders om zijn anti-islamfilm Fitnaniet uit te zenden. Volgens NRC Handelsblad heeft het kabinet onderzoek laten doen naar de mogelijkheid van een verbod voor de film, maar dat blijkt juridisch te ingewikkeld. Premier Balkenende legt de verantwoordelijkheid voor eventuele reacties bij de PVV-leider: ‘Er kunnen economische sancties komen, aanslagen, dreiging. Degene die daar aanleiding toe geeft, is daarvoor verantwoordelijk.’ Op de vraag of een terrorist niet verantwoordelijk is voor een aanslag, antwoordt de premier: ‘Die is verantwoordelijk voor de feitelijke handeling, maar die legitimeert hij met de film. Dat is niet los te zien.’"

Ongelooflijk. Dus de maker van een film is een terrorist, en is verantwoordelijk bij Balkenende. Snapt hij niet dat als je begint met toegeven het einde zoek is?

In en in triest is ook dit voorbeeld uit het artikel:

"Mei 2008 Lange broek

Islamitische bewoners van de wijk Stedenwijk-Noord in Almere klagen over de korte broeken van bouwvakkers. Ondanks de hitte besluit de uitvoerder van het project dat de werklieden lange broeken moeten dragen."

Wie niet tegen een korte broek kan, kijkt toch niet?

Ziek en doodangstig is die uitvoerder. Ziek is ook een samenleving die dit normaal vindt...en denkt: ach het is toch geen probleem om je aan te passen?

Inderdaad : maar dan zou het aanpassen van Islamieten moeten komen.

Vanavond zijn er op Nederland 2 enkele documentaires over Van Gogh.

Op deze link kunt u een interessante documentaire zien over de bedreigingen die Van Gogh doorstond, de Hofstadgroep en wat er zoal misliep bij de AIVD.

Voor wie nog geen genoeg kan krijgen (ik wel hoor): zie  de site van Van Gogh. Waar ook vele anderen op publiceerden: Umar, Nekschot, De Wit e.a.

gevoel

"De uitspraak 'zo voel ik dat nu eenmaal' is vaak de vooraankondiging of     toelichting achteraf van een zelfzuchtige keuze en altijd het definitieve     einde van een dialoog."

Ik had het niet beter kunnen verwoorden dan Annemarie de  Jong in haar column in het FD.

Overigens: mensen die overal de ratio bijhalen wantrouw ik ook. Die proberen vaak  (vaak, niet altijd) een zelfzuchtige keuze van allerlei 'argumenten' te voorzien, waardoor het net lijkt alsof hun egoisme goed voor anderen is...

kinderen

Ik lees en hoor - van vrouwen vaak -  erg vaak het argument dat kinderen gesubsidieerd moeten worden (kinderbijslag , creche, opvang en zo) omdat die later de pensioenen gaan betalen. Omdat het goed is voor de economie. Zo verdedigen ze hun gezin...

Dan denk ik wel eens:
Volgens mij kreeg jij die kinderen voor je zelf.
Je bent echt niet gaan neuken zonder condoom omdat je dat zo goed lijkt voor de economie. Je wilde een kind. Of je wilde niet kinderloos zijn. Mag hoor, van mij.
Bovendien:  het is twijfelachtig of al die kinderen ooit AOW en andere voorzieningen gaan betalen. Misschien werken ze wel nooit. Misschien worden ze crimineel. Misschien gaan ze emigreren.
Dragen ze dus weinig bij aan de maatschappij.

Dat kan hoor, maar doe dan niet alsof je kinderen krijgt om het land verder te helpen. Dat is A nog maar de vraag, B , ik heb niet het idee dat als jij het zaad van je vriend ontvangt je dan roept: "Doe het! spuit! voor de economie!! Heerlijk!"

Volgende keer moet ik dat maar eens gaan zeggen....

ei/ij-, au/ou-fouten

De laatste jaren zie ik, op internet, maar ook in kranten, steeds meer klinkerfouten:

Stijl haar ipv steil.
Hij kreeg een dauw ipv een douw.
mislijdend ipv misleidend.

Ik moet altijd een beetje lachen dan, zeker als het in een krant staat, maar ja, ooit wordt het normale spelling, vrees ik.

Mislijdend vind ik eigenlijk wel mooi. Heeft iets poëtisch.

4 november (en vaker) smakelijk daten

Een totaal nieuw concept is het volgens mij niet, maar het is wel sympathiek: speeddaten tijdens het eten.
Of het werkt, weet ik ook niet, ik schreef al eerder over flitsdaten. Het is in elk geval volgens mij wel geschikt voor kleine steden. Singles aller plaatsen, vind elkaar - via pokerspeler en oud-deelnemer aan het NK schaken Belinda Blokker. Zij mailde mij het volgende bericht:

Smakelijk Daten organiseert kennismakingsavonden met een 8-gangen-diner of een tapasbuffet voor  singles van alle leeftijden in Purmerend en Oss.

De avonden beginnen om 18.30 uur en duren tot ongeveer 22.30 uur.
Je zit met drie andere singles aan tafel en hebt ruim een kwartier de tijd om met elkaar kennis te maken en een hapje te eten. Bij de volgende ronde wisselt iedereen van tafel. Je loopt nog een keertje langs het tapasbuffet of de volgende gang wordt geserveerd.
Er zijn 8 kennismakingsrondes. Aansluitend op het diner volgt de afterborrel.

De eerste avond is op 4 november, en er zullen er nog vele volgen, in Oss, Purmerend.

Zie verder de website van Smakelijk daten

 

sobere Scheringa??

"Dirk de sobere | Scheringa bazuinde maar al te graag rond dat hij geen groots en meeslepend leven leidde. In 2007 zei hij daarover tegen Quote: ‘Consumeren doe ik heel weinig, privé leef ik heel sober. Ik bouw voor mezelf ook geen paleis. Ik hou wel van dingen opbouwen, van de grond tillen, hard werken, maar ik hoef niet per se een Ferrari-vloot in de achtertuin. Ik heb mijn auto al sinds 2001, die rijd ik gewoon lekker op. Mijn eerste Mercedes uit 1980 heb ik ook nog, daar heb ik ook zo lang in gereden. Ik vind dat soort zaken gewoon niet zo belangrijk.’

Hulde hoor, maar de o zo gewoon gebleven Noord-Hollander vergeet steeds te melden dat zijn vele hobby’s (voetbalclub AZ, schilderijen verzamelen, een schaatsploeg, etc.) werden gefinancierd, al dan niet met een lening van de DSB Bank, door moedermaatschappij DSB Beheer, een vehikel dat voor de volle 100% eigendom is van Scheringa zelf en waarvan hij deze week ook maar meteen het faillissement gaat aanvragen. ‘Dat is mijn manier om wat terug te doen voor de maatschappij’, zei Dirk er steeds potsierlijk bij als hij zijn uitspattingen probeerde te verantwoorden. Leuk, maar zou de niet in schaatsen of voetbal geïnteresseerde DSB-klant met een tophypotheek er ook zo over denken? Vast niet.

Over zijn hobby’s zei hij maandag nog iets opmerkelijks: ‘Dat zijn geen speeltjes, maar gewoon tien bedrijven die ook nog eens €10 miljoen winst maken’. Op welke tien speeltjes hij precies doelt, is volslagen onduidelijk. En winst? De schaatsploeg kost alleen maar (sponsor)geld, net als het museum, dat nog moet worden afgebouwd (...)"

Lees verder op Quotenet.

de monarchie; de ruif en de uitkeringen

"Sergeant, ontwapen die man!’

‘Dat kan niet, commandant.’
‘Waarom niet?’
‘Hij heeft een pistool.’

Aan die oude grap moet ik altijd denken als er weer eens trammelant rond ons koningshuis is. Waarom nemen wij het Huis van Oranje zijn ‘macht’ niet af? Omdat het macht heeft. Waarom zou je met ingang van Beatrix’ verlate uittreding het Nederlandse koningschap niet omzetten in een ceremoniële functie, zoals de Zweden lang geleden al deden? Mensen die hiertegen zijn zeggen nooit dat ze het een slecht idee vinden, meestal steken ze afwerend de handen in de lucht, slaken een diepe zucht, gevolgd door een prevelement dat meer weg heeft van een schietgebedje dan van een heldere argumentatie. Alsof je in de supermarkt aanstalten maakt om het onderste blik tomatensoep uit een kunstig opgestapelde piramide te trekken. Nééééééé! Alsof de monarchie zo diep verankerd is in de orde der dingen..."

Lees verder op de site van Jan Kuitenbrouwer

Lakeman

De mensen, zoals Dirk Scheringa en DSB zelf, die nu wijzen naar Pieter Lakeman   als schuldige voor het DSB-drama, snappen niet wat kapitalisme is.
Bij zoveel producten is er soms een kopersstaking. Daar moet een bedrijf mee om kunnen gaan. Had Scheringa dan door moeten gaan met zijn perverse praktijken? Volgens de huidige regels mag dat  allemaal, nou dan moeten er kennelijk andere maatregelen genomen worden.

Het wijzen naar Lakeman als schuldige vind ik pervers.
Het is een idee om Scheringa als schuldige te zien???

De mensen die nu Lakeman als schuldig zien, zoals op de zogenaamd zo liberale site Pluspost (alleen liberaal als het uitkomt - kritiek op banken mag niet, die hebben ook vaak al kritiek op media. Nog even en het is verboden om kritiek op een bank te hebben...
Max Pam schreef hier vandaag een mooie column over in de Volkskrant.

En verder weet ik het ook niet....wie wel? Alles is anders dan het lijkt. Frank de Grave bijvoorbeeld lijkt een heldenrol vervuld te hebben??   Of is hij nu ook weer overschat?

Frank Vandenbroucke overleden

De wielrenner frank Vandenbroucke, zeer bekend als VDB, inmiddels al bezig aan zijn vijftiende seizoen als prof, is gisteren overleden. Officieel aan longembolie, maar verhalen over medicijnmisbruik doen ook de ronde.
VDB was een renner met een gigantisch talent, die soms ook heel hard trainde, maar nog veel extremer leefde De arme jongen moest al vanaf de tijd dat hij op een fiets stapte, horen dat hij 'de nieuwe Merckx' was.

 Velen buiten de wielersport die zijn naam niet kennen, zullen wel gehoord hebben van zijn beroemde smoes toen in zijn schuur dopingproducten werden gevonden: "Die spullen zijn voor de hond" . Wat ik wel humor vond.

België staat vandaag op zijn kop, en de eerste vergelijking met Jackson is ook getrokken. Psycholoog Jef Brouwers op cyclingnews:
"Frank's life is a little bit comparable with that of major pop stars like Michael Jackson. With all the stories about him. But ultimately Frank was fragile and very sweet, charming and grateful. He suddenly disappeared and then turned back almost begging for help. It was a coming and going, from the deepest depths back to the top, and then back down again."

Frank Vandenbroucke publiceerde in 2008 zijn autobiografie Ik ben God niet.

Ti-raleigh terug als wielersponsor

Interessant nieuws op de Duitse wielersite Radsport-news.com : Ti-Raleigh keert terug als sponsor in het profwielrennen. Ze wil een heus pro-continentaal team gaan sponsoren. Mooi. Benieuwd of ze met dezelfde shirts als van vroeger gaan rijden...

Marketing/reclame

Mijn definitie van reclame/marketing:
'Profiteren van de onzekerheid
van mensen. Het oppoken van de angst én
de begeerte van mensen.
Je product en dienst aanbieden ter
reductie en bevrediging van die angsten.'

Het is niet de definitie denk ik
die je in marketingboeken
vindt. Daarin vind je braaftaal. 

Als Balkenende naar EuropA gaat

Hoe moet we de Balkenende-norm dan noemen?
Naar de volgende premier? Of nog steeds naar JP?
Hadden 'we' (ze, hunnie) de norm niet beter de premiernorm kunnen noemen?

Romans

Ach.. wat verschijnen er veel slechte romans.
En dat is waarschijnlijk ook weer de reden dat er zoveel romans verschijnen. Iedereen denkt het beter te kunnen.
Men wil graag artiest zijn...

CQC doet onderzoek...

De beveiliging van de Tweede Kamer is ondanks verscherpte maatregelen nog steeds lek. Dit toont Veronica-programma CQC  aanstaande vrijdag aan. Het programma liet zien hoe meerdere personen toegang tot de Tweede Kamer konden verwerven zonder enige screening door de beveiliging. (FILMPJE.) Met een geleende pas van reporter Jelte Sondij konden vier personen zich eenvoudig toegang verschaffen tot de publieke tribune van de plenaire zaal van de Tweede Kamer. Met een verborgen camera werd vastgelegd hoe een studente en een Turkse vrouw met hoofddoek naar binnen konden lopen. Ook lukt het twee personen tegelijk met een geleende pas het Kamergebouw te betreden. Opnieuw zonder enige controle door de beveiliging

CQC-verslaggever Jelte Sondij: ‘De beveiliging van het parlement lijkt op het eerste gezicht waterdicht. Je moet je legitimeren, door een detectiepoortje en je tas wordt doorzocht. Onze verbazing was groot toen bleek dat ook niet-geaccrediteerde personen op mijn pas naar binnen kunnen. Nog verbaasder waren we dat de beveiliging vervolgens geen enkele belangstelling heeft voor inkomende personen. Je kunt zonder moeite met een tas met inhoud naar binnen lopen’.

Al eerder werd de beveiliging van de Tweede-Kamer op de proef gesteld. In 2004 beklommen drie verslaggevers van het RTL-programma Editie NL verkleed als schilders het dak van de Tweede Kamer. In reactie op deze uitzending werden extra veiligheidsmaatregelen genomen.

Vijf jaar later blijken er nog gevaarlijke gaten in de beveiliging van het parlement. Sondij: ‘Wij hebben natuurlijk keurige mensen binnengelaten, maar je moet er niet aan denken dat iemand met verkeerde bedoelingen misbruik maakt van de gammele beveiliging. Je kunt van alles in je tas en binnenzak mee naar binnennemen. Dan zijn de gevolgen niet te overzien.’ [ Bron: PERSBERICHT  Veronica]

Toevoeging RV: Het valt mij op dat je op heel veel plekken (uitreiking AKO-prijs, defensieterreinen) binnenkomt, soms met een smoes, soms door mee te lopen met iemand anders die een pas heeft...

Dus echt geschokt ben ik niet.

Controles verslappen en zelfs 100 procent betrouwbare totaalcontroles helpen niet. Ook een medewerker - met een pas - kan kwaad in zin hebben...

Veel 'veiligheid' is schijnveiligheid!

Toevoeging II: ik keek laatst CQC. De uitzending van vorige week vrijdag en vond hem leuk! Spannend, snel, aardige reportages ( de eerlijkheid van mensen testen door overduidelijk 50 euro te laten vallen en dan te filmen of ze het biljet teruggaven), soms leuke grappen, soms flauwe. Zelfs Beau van Erven Dorens blijkt te pruimen.

CQC, elke vrijdag 22.30 - 23.30 op Veronica. Herhaling: elke maandag 22.30

Het ijselijk zuchten van een genie

Is het spannend om te kijken naar een man aan een tafel? Een man die ogenschijnlijk niets doet, behalve af en toe in zijn koffie roeren of een sigaartje opsteken.

Wel als die man Ton Sijbrands heet en bezig is het wereldrecord blindsimultaandammen te verbeteren. En des te meer als je beseft dat hij daar al 37 uur mee bezig is, zonder te hebben geslapen. Op vrijdag rond het middernachtelijk uur schakelde ik naar de website waarop Ton Sijbrands was te zien en de partijen waren te volgen. Ik besloot bij hem te blijven tot hij klaar was. Ik zou hem in zijn zwaarste uren niet in de steek laten

De vrouw van Sijbrands had op televisie al laten weten dat ze het nauwelijks kon aanzien, dat haar man dodelijk vermoeid was. En ze zei na afloop tegen haar echtgenoot dat ze van ellende had zitten huilen in de auto op weg naar het Olympisch Stadion in Amsterdam, waar de recordpoging plaatsvond.

Jammer genoeg zoomde de webcam, die Sijbrands constant in het vizier hield, nooit in op diens gezicht. De voyeur in mij had graag de rode ogen van de damkampioen gezien en de gelaatsuitdrukkingen van de grote denker van nabij bestudeerd.

Wel kon ik hem vaak ijselijk horen zuchten. En naarmate de nacht vorderde en ik me steeds meer met Sijbrands identificeerde, kreeg ik ook last van een licht paniekgevoel. Elk moment verwachtte ik dat het genie zijn hoofd zou buigen, zou gaan roepen dat hij het niet meer wist en dat hij voortijdig een eind aan deze martelgang zou maken. De koning van het damspel, verslagen door de tijd.

Dat gebeurde niet. Met eindeloos geduld overdacht Sijbrands iedere stelling. Stellingen die hij niet kon zien en die hij zich dus met zijn krakende brein voor de geest diende te halen. Zijn score was ook bepaald niet geweldig. Het hing erom of hij het zou redden, want Sijbrands moest minstens 70 procent scoren om het record terug te winnen. 

Na zo’n veertig uur spelen stelde tegenstander Edwin remise voor. Sijbrands: ,,Mmm, beetje vroeg, het is wel een interessant eindspel.’’

Waarom in godesnaam deed hij zoiets? Bergbeklimmers, die naar het waarom van hun avonturen wordt gevraagd, antwoorden steevast: ,,Omdat die berg daar staat.’’ Gold in Sijbrands’ geval ‘omdat het bord en die schijven daar liggen?’ Nee, de grote meester wilde zijn record terug.

Ondanks zijn goedige uiterlijk is Ton Sijbrands een eerzuchtig mens. Vanaf 1982 tot en met 2007 had hij het wereldrecord in handen. Begonnen tegen tien man, in 2007 eindigend tegen 25 dammers. Toen kwam in 2008 Erno Prosman, die 27 tegenstanders had en 70 procent scoorde. Veel minder dan Sijbrands, die altijd in de 90 procent had gezeten, maar goed genoeg om het record over te nemen.

Sijbrands, inmiddels zestig jaar oud, kon dat niet over zijn kant laten gaan.

In het holst van de nacht was iedereen in het Olympisch Stadion ver over de grens van normale vermoeidheid. De opponenten van Sijbrands konden tussen de zetten door nog eens even gaan liggen in een slaapzak, maar ook zij waren geradbraakt. De webmaster van www.wereldrecordblindsimultaandammen.nl vond het om 1.00 uur kennelijk genoeg en ging een uiltje knappen. Om 3.14 stond er nog op de site dat de finish om 2.00 werd verwacht, uitslagen en percentage werden niet meer bijgehouden.

Om 3.25 uur gaven twee man op. Weggespeeld en uitgeput! Sijbrands stak nog eens een sigaartje op. Zuchtte weer eens diep en noemde zijn volgende zet.

Om 4.02 kwam de beslissende opgave, 41 punten. De wedstrijdleider sprak: ,,Ton, gefeliciteerd!’’ Sijbrands jubelde niet, maar antwoordde beleefd: ,, Ja, dank je.’’

Uiteindelijk haalde hij 76,8 procent, maakte hij in ongeveer 1400 zetten. Maar zes fouten – onreglementaire zetten- en hij verloor slechts drie partijen.

Toen het voorbij was trok de wereldrecordhouder zijn colbertje aan, kuste zijn vrouw en liep uit beeld.

Bert-Jan van Oel

Nederlanders die zogenaamd HEEL groot zijn in het buitenland en DUS in DWDD komen:

- Willekeurige homofiele Nederlandse danser in het ensemble van Madonna;

- Junkie XL  die in Los Angeles woont en daar de kost verdient (daar zelf heel bescheiden over doet maar volgens DWDD natuurlijk "Holland is ontstegen");

- Jeroen Krabbé die een expositie heeft in een New Yorkse galerie (waarschijnlijk een winkeltje of dokterspraktijk in een achterafstraatje);

- Nederlandse artiesten (bv Anouk) die geprodjoesd worden in Londen of LA door een prodjoeser die ooit met Duran Duran heeft gewerk. Of met Justin Timberlake;

- Jonge violiste/celliste/pianiste die bij een grote (maar iemand van wie wij nog nooit  hebben gehoord) in hun vakgebied in New York (dat is het summum van kwaliteit: NY) een masterclass hebben bijgewoond.

– Nederlandse wetenschapper die een stuk in een gerespecteerd en gereputeerd buitenlands blad (bv Science of The Lancet) heeft mogen plaatsen.
Presentator Matthijs van Nieuwkerk: ,,Dus wij kunnen dit, u kunt dit. De wereld wordt voortaan vanuit Delft in de juiste richting gegidst?!"

- Halina Reijn en Carice van Houten, want die zitten in de uitzending en komen altijd net uit New York (!!!) en hebben weer gespeeld  in een BUITENLANDSE topfilm.
Met Tom Cruise. Of een andere ster (vaak een vergeten ster)
Vaak een keiharde leugen, want dan worden ze eruit geknipt, of Carice is slechts een paar minuten in beeld.
Maar altijd is het een toprol. Volgens DWDD. Gelogen.

– Nederlandse meisjes met een gitaar die een liedje op Youtube  hebben gezet dat al 200.000 keer is bekeken en die nu met een ex-lid van Take That eventueel, misschien ooit mogelijkerwijs, de studio ingaan.

- De Amsterdamse band Moke, best aardig hoor, en landelijk een heel klein beetje bekend, is in DWDD en ja Anton Corbijn, die had de foto gemaakt van de band. Ja, de Anton Corbijn  van Bono! van U2. "Wereldberoemde zanger die met de groten der aarde omgaat!"

Ja, had tijd voor Moke. Om in de bossen bij Stuttgart een foto te maken van Moke. Uiteraard in pakken van "MODEGROOTHEID Karl Lagerfeld", die hen sponsort.

Avond in, avond uit, heeft 'De wereld draait door'  dergelijke gasten, zo hebben wij na een degelijke analyse van de laatste twee jaar geconstateerd.

En altijd worden de gasten ingeleid met hun 'enorme' prestaties – internationaal natuurlijk -  waarna de mededeling/vraag van de presentator volgt: “Het gaat hard he?”

Natuurlijk zijn wij, schrijvers dezes, jaloers en natuurlijk willen wij zelf in 'De wereld draait door'. Het liefst elke avond, want wij hebben allemaal fantastische dingen te melden.

Natuurlijk zijn wij verzuurde kankeraars.

Natuurlijk kunnen veel DWDD-gasten echt wel wat.

Maar waarom moet Van Nieuwkerk steeds zo benadrukken dat wij Nederlanders echt wel meetellen in de wereld??? Zou hij dát zelf doorhebben?

Want dat is het geval in DWDD: ons grote collectieve minderwaardigheidscomplex als Nederland, ons Calimero-complex , treedt er naar buiten.

Heel vermoeiend. Kan dat niet anders? Met iets minder liegen en opblazen van zaken??

Bert-Jan van Oel
Renzo Verwer

 

De Wereld Draait door. Maandag tot en met vrijdag, 19.30-20.20. Ned. 3. Voor wie het niet kent: DWDD is de gezellige reclamebrochure van de Nederlandse cultuur.

Presentatie: de vakman Matthijs van Nieuwkerk.

Maarten van der Weijden over schrijven

"Op de persconferentie vragen de media hoe ik mijn leukemie overwonnen heb.

'Ik heb mijn leukemie niet zelf overwonnen. Ik ben gaan liggen en heb het ondergaan. De onderzoekers, de artsen, de verpleegkundigen, KWF Kankerbestrijding en haar donateurs, dát zijn de mensen die mijn herstel mogelijk hebben gemaakt', antwoord ik rustig."

 

Uit: Beter, 2009.

 

Olympisch kampioen 10 kilometer open water zwemmen Maarten van der Weijden heeft zojuist een zeer opvallend boek, Beter,  gepubliceerd. Hij schrijft hierin onder meer over zijn kanker, zijn olympische titel, de moeizame verhouding met zijn vader en natuurlijk zijn grote passie: zwemmen.

Beter overstijgt mijns inziens het genre 'sportboek' ver, omdat het gaat over een mensenleven, met alle keuzes en niet-keuzes (GELUK! Dat een enorme rol speelt) daarin.

De inmiddels gestopte zwemmer hanteert een zeer ondramatische stijl, wat het boek des te dramatischer maakt. Ik las Beter in een paar dagen uit – ik had weinig tijd, anders had ik het in één dag uitgelezen – en stelde hem een paar vragen:

Hoe komt het dat jij zo kunt goed schrijven? Heb je er ervaring mee, met je studie of zo?

“Nee! Geen ervaring met schrijven. Ik denk dat ik mijn verhaal goed kan vertellen, omdat ik er goed over heb nagedacht. Ik heb het geschreven zoals ik het ook zou vertellen.

Met de uitgeverij heb ik vooral samengewerkt. Het is echt niet zo dat ik mijn stuk ingeleverd heb en dat zij er een boek van hebben gemaakt. Na bijna elke stap heb ik zelf de regie gehouden. Alleen bij het pure verbeteren en kleine kromme zinnen veranderen heb ik AMBO een vrijbrief gegeven.”

 

Ik vind het bizar dat je het boek in een maand tijd – in maart dit jaar– geschreven hebt. Menig professioneel schrijver zal jaloers op je zijn...

“Tja, ik weet het ook niet, het ging gewoon lekker. De ruwe versie heb ik in twaalf dagen geschreven, 5000- 10000 woorden per dag. Het was één grote flow, niks terug gelezen. Uiteindelijk stond daar een afschuwelijk lelijk verhaal, maar wel de basis voor iets moois.”

Je had aanvankelijk Tim Krabbé benaderd om je verhaal op te tekenen, maar die wilde niet. Waarom Krabbé?

“Waarom Tim Krabbé? Ik vind zijn verhalen altijd mooi. Dat moet iets te maken heeft met hoe je de wereld ervaart. In mijn boek staan bijvoorbeeld nauwelijks beschrijvingen van mensen, omdat ik dat ook nooit ervaar. Ik heb geschreven hoe ik mijn leven ervaren heb. Misschien helpt die eerlijkheid ook wel bij het schrijven. Voor mij was het de situatie voor de geest halen en schrijven, terwijl ik me ook een heleboel tussenstappen kan voorstellen.”

 

Niet vanwege zijn sportklassieker 'De Renner'?

“Nee, ik vind dat niet zijn beste boek. Mijn favoriete boeken van hem zijn: Marte Jacobs, Kathy's dochter, maar de mooiste denk ik: Een goede dag voor de ezel. Krabbé beschrijft de wereld heel rationeel en dat komt dan in de buurt van hoe ik de wereld ervaar. Zijn Marte Jacobs kwam tot nummer 50 in de CPNB-bestsellerlijst, ik kwam in diezelfde lijst binnen op tien; ik vind dat echt bizar!”

 

Tot slot: je stijl heeft iets afstandelijks. Je spreekt en schrijft ook erg nuchter over kanker, over alles eigenlijk. Ik vind het een verademing, maar ik hoorde en las al verbaasde commentaren van: “Waarom niet meer gevoel? En: volgt die jongen nou echt nooit zijn gevoel?”

“Ik vind mezelf en ook mijn vader erg emotioneel. Het heeft allemaal ook niks met emoties te maken. Rationele mensen zijn niet minder emotioneel dan niet-rationele mensen - ze kijken alleen anders naar de wereld.”

 

 

Beter /  Maarten van der Weijden 

272 pagina's | Ambo | EURO 17,95

 

De banken; er verandert niets

Bonussen, schimmige constructies, de ene giftige lening door de andere vervangen:

"A group of 45 bankers at Barclays yesterday bypassed potential curbs on pay and bonuses by jumping ship to set up a Cayman Islands company and manage $12.3 billion of Barclays’ most toxic debt. They will be paid at least $400 million over ten years.

In an exotic piece of financial engineering, the bank will lend $12.6 billion to Protium, a newly created Cayman Islands-registered hedge fund, to buy the toxic assets.

The bankers, led by Stephen King and Michael Keeley, both British, are setting up C12 Capital Management, a management company that will be paid management fees of $40 million a year for a decade by Protium and could make much more if the impaired assets recover in value"

Zie verder dit artikel

De bankiers, geleid door Stephen King... zou schrijver Stephen King niet eens een boek kunnen uitbrengen over de crisis?

Wat mij opvalt: wij burgers, we wachten zo gelaten af... ik ook hoor, ik maak ook geen revolutie.

 

Waar ik niet tegen kan:

Mensen die zeggen dat de huidige generatie jongeren (tot bijv. 25 of 30 jaar ) niet materialistisch is, en bezig is met zelfontwikkeling, op dat terrein veel verder is dan andere generaties, en zo ruimdenkend is, zo ongelooflijk sociaal en zich bezighoudt met de wereld en haar problemen. O  en dat die generatie niet meer hierarchisch denkt en vindt dat iedereen gelijk is...en dat iedere mening telt.

Ja, denk ik dan. Wel eens gezien hoe kleding en mobieltjes de status van deze generatie bepalen??
dat zij zich ook beter voelen dan anderen? Zich per se anders willen voelen, enorm bezig zijn met hun image?

Net als de oudjes (zoals ik, deze week 37 geworden...) hoor, maar doe niet alsof er nu een beter mens aankomt.

Die jongere generatie zou ik beargumenteren, is ook zeer materialistisch...het gaat vooral om de auto en het juiste mobieltje en de juiste kleding.

En dan die betrokkenheid bij de wereld: Ja, absoluut.
Als er een popfestival aan vast zit ja, dan zijn ze heel betrokken.
Als ze zelf kunnen gaan reizen, en in een olifantenweeshuis in India kunnen werken of naar een ashram gaan , dan zijn ze betrokken - bij hun eigen ontwikkeling, ja.

Ik kan niet tegen die leugentjes.
Ik las ze laatst - maar ik zie en hoor ze veel vaker - in een interview met een manager,  die zich bezighoudt met 'veranderingsprocessen structureren' en daar 'veel inspiratie uithaalt'.

De hele dag vergaderen en leuteren en belangrijk doen. Dan kom je dus op dat soort waanideeën.

komt ie!

mooie/ludieke  tv-fragmenten, het werd echt steeds gekker, ik kwam niet meer bij...mijn favoriet fragment luidt: komt ie!